NEWS UPDATE

Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks

Wednesday, 11 January 2017

હું સરેરાશનો માણસ છું, નીકળી જઈશ, કોઈ ઓળખશે નહીં. સર્વને મળી જઈશ

હું સરેરાશનો માણસ છું, નીકળી જઈશ,
કોઈ ઓળખશે નહીં. સર્વને મળી જઈશ…

યાદના જલતા દીવાઓથી વધ્યું અંધારું,
હું નર્યા મીણનો માણસ છું ઓગળી જઈશ…

છું હવા, ને એ હવાને વળી વિસ્તાર ક્યો?
નમતી પાંપણમાં થઈ સ્વપ્ન હું ઢળી જઈશ…

મારી ધરતી તો શું આકાશમાંય આવી જુઓ,
હું તો પગલાંથી નહીં ગંધથી કળી જઈશ…

કાંકરી તમે નાહક નહીં શોધો અય દોસ્ત,
જળનાં ટીપાંથી હું આખોય ખળભળી જઈશ…

હું સરેરાશનો માણસ છું, નીકળી જઈશ,
કોઈ ઓળખશે નહીં. સર્વને મળી જઈશ…

યાદના જલતા દીવાઓથી વધ્યું અંધારું,
હું નર્યા મીણનો માણસ છું ઓગળી જઈશ…

છું હવા, ને એ હવાને વળી વિસ્તાર ક્યો?
નમતી પાંપણમાં થઈ સ્વપ્ન હું ઢળી જઈશ…

મારી ધરતી તો શું આકાશમાંય આવી જુઓ,
હું તો પગલાંથી નહીં ગંધથી કળી જઈશ…

કાંકરી તમે નાહક નહીં શોધો અય દોસ્ત,
જળનાં ટીપાંથી હું આખોય ખળભળી જઈશ…

Tuesday, 10 January 2017

ભીંજીએ ભીંજાઈએ વ્હાલમાં વરસાદમાં, ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં…

ભીંજીએ ભીંજાઈએ વ્હાલમાં વરસાદમાં,
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં…

ભીંજીએ ભીંજાઈએ સાથમાં સંગાથમાં,
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં…

આવ પહેરાવું તને હું એક લીલુંછમ્મ ગગન,
હું ઘટા ઘેઘુર ઓઢું આજ આષાઢી ગગન…

જાણીએ ના જાણીએ કઈ આ અગન છે કે લગન,
તુંયે ઓગળ, થોડું હુંયે પીગળું ઉન્માદમાં,
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં…

તેં કહ્યું’તું ભાગ્યમાં છે બસ તરસવાનું વધુ,
મેં કહ્યું’તું ભાગ્યમાં એથી વધુ વરસવાનું વધુ…
છે વરસવાનું વધુ તો છે તરસવાનું વધુ,

ના મજા મોસમની બગાડે આ વ્યર્થનાં વિખવાદમાં,
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં…

એ તો ગયા, પણ એમના ચહેરા રહી ગયા, લાગ્યા કરે છે કે એ જવાનું ભૂલી ગયા…

એ તો ગયા, પણ એમના ચહેરા રહી ગયા,
લાગ્યા કરે છે કે એ જવાનું ભૂલી ગયા…

નિસ્તબ્ધતા વિરહની હવામાં ભળી ગઇ,
ચહેરાના ભાવ પર્ણની રેખા બની ગયા…

જે શબ્દ રહી ગયા’તા ગયામાં બરફ થઇ,
વાતાવરણમાં ઓગળી પડઘા થઇ ગયા…

સંતાઇ ગઇ છે ઓરડામાં ક્ષણ વિદાયની,
ઘરમાં સમયની વાંસના ફોડાં ઉગી ગયા…

કોઇ ગયું છે એ છતાં કોઇ નથી ગયું,
ખાલીપણાના ભારમાં પગ ઉપડી ગયા…

તારા સ્મરણને મારામાંથી બાદ કરી જોઉં, કોશિશ હું આપઘાતની એકાદ કરી જોઉં…

તારા સ્મરણને મારામાંથી બાદ કરી જોઉં,
કોશિશ હું આપઘાતની એકાદ કરી જોઉં…

શા માટે બાધી રાખવા સગપણના પાંજરે?
લાવો, તમામ શ્વાસને આઝાદ કરી જોઉં…

કોનામાં લીલો મોલ લચી પડશે, શી ખબર,
સર્વત્ર મારા જીવનો વરસાદ કરી જોઉં…

આ ખાલી ઘરમાં હોતું નથી કોઇ આજકાલ,
રહેતુ’તું કોણ, લાવ, જરા યાદ કરી જોઉં…

છું હું કોઇક માટેની સાષ્ટાંગ પ્રાથના,
મંદિરમાં કોણ છે, હું કોને સાદ કરી જોઉં?

જાઉં ને મૃત્યુ નામના રાજાધિરાજને,
પેશેનજર રમેશની સોગાદ કરી જોઉં…

Monday, 9 January 2017

અમારી દુર્દશા માટે તમારા વાંક શું ગણવા ? છળે શ્વાસો જ અમને તો હવાના વાંક શું ગણવા

અમારી દુર્દશા માટે તમારા વાંક શું ગણવા ?
છળે શ્વાસો જ અમને તો હવાના વાંક શું ગણવા ?

અમે શ્રદ્ધા ગુમાવીને પછી રસ્તે જ બેસી ગ્યા,
તમારા તીર્થ કે એની ધજાના વાંક શું ગણવા ?

ઊણપ ઉપચારમાં લાગે જગતનો એ જ નિયમ છે,
દરદની ઓથ લૈ લે તું, દવાના વાંક શું ગણવા ?

મને મારી જ હદ છે કેટલી એની ખબર ક્યાં છે
અને એમાં વળી તારી ગજાના વાંક શું ગણવા ?

અમે આ મોરના પીંછાથી આગળ જૈ નથી શકતા,
તો એમાં મોર કે એની કળાના વાંક શું ગણવા ?

વર્ષો જવાને જોઈએ ત્યાં ક્ષણમાં જઈ ચડ્યો, આશ્ચર્ય વચ્ચે એમના આંગણામાં જઈ ચડ્યો

વર્ષો જવાને જોઈએ ત્યાં ક્ષણમાં જઈ ચડ્યો,
આશ્ચર્ય વચ્ચે એમના આંગણામાં જઈ ચડ્યો…

પૂછો નહીં કે આજ તો ક્યાં નીકળી ગયો,
કાજળને સ્પર્શવા જતા કામણમાં જઈ ચડ્યો…

અંધારમુક્ત થઈ ન શક્યો રોશની મહીં,
આંખોમાં આંખ નાખી તો પાંપણમાં જઈ ચડ્યો…

મનફાવે તેમ આભમાં ફંગોળતી રહી,
હું ક્યાંય નહિ ને ગેબની ગોફણમાં જઈ ચડ્યો…

કૈં ચાંદની જ એવી હતી, ભાન ના રહ્યું,
જાવું હતું સમુદ્ર ભણી, રણમાં જઈ ચડ્યો…

નહોતી ખબર જવાય નહીં એમ સ્વર્ગમાં,
પહેર્યું હતું હું એ જ પહેરણમાં જ ચડ્યો…

‘ઘાયલ’ ગયો’તો કેમ સુરાલયમાં શું કહું,
ખૂબ જ હતો હું આજ વિમાસણમાં, જઈ ચડ્યો…

એમનું ધાર્યું થશે તો શું થશે જિંદગીના શ્વાસ પૂરા થઈ જશે

એમનું ધાર્યું થશે તો શું થશે
જિંદગીના શ્વાસ પૂરા થઈ જશે

હા, નથી, સંબંધનો એ માનવી
જાણ છે બસ એટલી એના વિશે

છૂટવું મુશ્કેલ છે સંબંધથી
લાગણીનાં કેટલાં બંધન હશે

મૌન એનું જીરવી શકતો નથી
એ છતાં બોલે નહીં એ શું હશે

એ ક્ષણે તો શું કરી શકશે ભલા
નોંધ મારા મૃત્યુની તું વાંચશે